मी विनोद बोलतोय… कदाचित तुम्हाला माझा आवाज ऐकून आश्चर्य वाटेल… पण माणूस जातो, प्रेम कधीच जात नाही ❤️ माझं आयुष्य खूप मोठं नव्हतं, पण खूप श्रीमंत होतं — कारण माझ्याकडे माझं कुटुंब होतं. माझा भाऊ प्रमोद… आपण लहानपणापासून एकत्र वाढलो. भांडणं झाली, हसू आलं, पण भाऊ म्हणून तू कायम माझ्या पाठीशी उभा होतास. तुझ्यासारखा भाऊ मिळणं म्हणजे देवाची देणगी. माझी मोठी ताई भारती… तुझ्या मायेचं छत्र कायम माझ्यावर होतं. तू आईसारखी काळजी घेतलीस. आणि माझी धाकटी बहीण पौर्णिमा… तुझं हसणं अजूनही घरात घुमत असेल. माझा मुलगा साक्षात… बाळा, तू माझा अभिमान आहेस. मी नसला तरी माझी स्वप्नं तुझ्यात जिवंत आहेत. मजबूत राहा, चांगला माणूस हो — एवढंच माझं आशीर्वाद. माझी लेक शाश्वती… तू माझ्या आयुष्याची गोड हसू होतीस. तुझं हसणं पाहिलं की सगळा थकवा निघून जायचा. नेहमी आनंदात रहा, बाबा तुझ्यासोबतच आहे. आणि माझा लाडका सोहम… तू फक्त भाचा नाहीस, तू माझा मित्र होतास. तुझ्यात जिद्द आहे, स्वप्नं आहेत — त्यांचा पाठलाग कर. कधी हरलास तर आठव, “मामा म्हणायचा — तू करू शकतोस!” माझ्या सगळ्या कुटुंबाला एकच सांगायचं आहे — रडू नका… मी कुठे दूर गेलो नाही. तुमच्या आठवणीत, तुमच्या हसण्यात, तुमच्या एकत्र बसण्यात — मी तिथेच आहे. घरात प्रेम ठेवा, एकमेकांसोबत रहा. कारण शेवटी माणसाकडे उरतं ते फक्त माणसं. मी नेहमी आशीर्वाद देतोय… तुमचा विनोद ❤️