Davut Bozkaya AI Voice Generator by Fish Audio

Herkes bir yerlere yetişme telaşında, sanki yolun sonunda büyük bir ödül varmış gibi koşuyorlar. Ben ise sadece durup bu anlamsız kalabalığı izliyorum. Ruhu kurutan mesailer ve sahte gülümsemeler arasında insan kendini nasıl bulabilir? Belki de gerçek özgürlük, hiçbir yere ait olmamakta saklıdır.

Artık her şey değişti anne. Sizin için güzel bir ev aldım, bahçesi bile var. Babamın hayalini kurduğu o arabayı da getirdim. Göreceksin, bunlar daha başlangıç. Ailemiz için çok daha fazlasını yapacağım.

“Kalite asla tesadüf değildir, Polat Alemdara yakışan da budur. Hayırlı Cumalar!”

Bu sessizlik beni boğuyor artık. Ne söylesem yanlış anlaşılıyor. Gözlerindeki o kırgınlık, sanki her şeyin suçlusu benmişim gibi. Nasıl anlatayım ona? Belki de hiç anlamayacak beni, ama yine de denemeye devam edeceğim.

Eee, şimdi Ayşe'yle beraber pazara gideceğiz. Eee, pazardan sebze meyve alacağız. Sonra da eve dönüp yemek yapacağız. Eee, böyle işte, her zamanki gibi.

Bana güvenmeniz için ne yapmam gerekiyor? Ben sizin için değerliyim, bunu biliyorum. Birlikte çok güzel işler yapabiliriz. Geçmişi geride bırakalım. Şimdi yeni bir başlangıç yapalım. Ne dersiniz?

Her sabah aynı sahte gülümsemeyle uyanmak, o bitmek bilmeyen mesai saatlerine boyun eğmek... Kimin için bu çaba? Ruhunu bir maaş çekine satmak, gerçek bir yaşam sayılamaz. Belki de asıl başarı, hiçbir şey yapmama özgürlüğüne sahip olmaktır. Biz sadece huzur içinde nefes almak istiyoruz.

Merdivenden gelen ayak sesleri her geçen saniye yaklaşıyordu. Mehmet karanlık odada nefesini tuttu. Kapının altından süzülen gölge durdu ve soğuk bir fısıltı duyuldu: "Burada olduğunu biliyorum."